Esteban Echeverría
Το Σφαγείο
Μετάφραση: Νάνσυ Αγγελή
Επιλεγόμενα: Juan María Gutiérrez
Μετά από μια καταστροφική πλημμύρα το Μπουένος Άιρες βρίσκεται βυθισμένο στη λάσπη, στην πείνα και στον φόβο. Η έλλειψη τροφίμων και η εξαθλίωση σπρώχνουν τα πλήθη σε μια απελπισμένη έκρηξη βίας και το σφαγείο στις παρυφές της πόλης μετατρέπεται σε κεντρικό σημείο της αφήγησης. Εκεί, μέσα στις κραυγές του φανατισμένου όχλου και στην αποφορά του αίματος, εκτυλίσσονται σκηνές ανείπωτης χυδαιότητας, καθώς η σφαγή των ζώων σταδιακά μετουσιώνεται σε εξουσιαστικό τελετουργικό. Όταν ένας νεαρός άντρας που δεν φέρει τα σύμβολα του καθεστώτος πλησιάζει τυχαία, το σφαγείο παύει να αφορά μόνο τα ζώα και μετατρέπεται σε τόπο συντριβής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Το διήγημα «Το σφαγείο» του Εστέμπαν Ετσεβερία θεωρείται θεμελιώδες κείμενο της αργεντίνικης πεζογραφίας και σημείο αφετηρίας της εθνικής λογοτεχνικής παράδοσης. Γράφτηκε σε μια μεταιχμιακή περίοδο έντονων κοινωνικών αλλαγών και πολιτικών συγκρούσεων, όταν στη χώρα βασίλευε ο τρόμος που σκόρπιζε ο δικτάτορας Χουάν Μανουέλ ντε Ρόσας. Με γλώσσα ωμή και ειρωνική, το «Σφαγείο» είναι ένα έργο βαθιά αλληγορικό, όπου ο χώρος λειτουργεί ως μικρογραφία τόσο της χώρας όσο και του τρόπου που ασκείται και εμπεδώνεται η εξουσία. Ο Ετσεβερία, πρωτοπόρος του ρομαντισμού και κεντρική φιγούρα της πολιτικής και πνευματικής ανανέωσης στην Αργεντινή, με το έργο αυτό θεμελιώνει μια παράδοση που θα σημαδέψει τη λατινοαμερικανική λογοτεχνία του 19ου αιώνα και η επιρροή της θα ξεπεράσει τα όρια της εποχής και της χώρας του.
«Υπάρχουν συγγραφείς που αφήνουν το στίγμα τους στην ιστορία της λογοτεχνίας και άλλοι που αφήνουν το στίγμα τους στην ίδια τη λογοτεχνία, κάτι που συμβαίνει σπανιότερα. Ο Ετσεβερία κατάφερε να συμπεριλαμβάνεται και στις δύο κατηγορίες».
‒Χόρχε Λουίς Μπόρχες
